این هم یه شعر زباله که دوستم گفته

...............

و در آن کوچه ی تنهایی، من

کیسه ای یافته ام پر پیمان

تو ندانی که در آن چیست و کس. من دانم

زیر آن کیسه چه شیرابه روان

و دوان وتو روان

غافل از گربه ی همسایه مان

که در آن نزدیکی، شده بودش پنهان

بوی تو مانده در آن دور زمان

و چه زیبا بویی     چه دل انگیز عطری

من نگویم که چرا کیسه در آنجا ول شد

حرفم این است دل گربه ی مسایه ی ما

پر خون شد